Jeżeli pracownik zachoruje w pierwszym miesiącu pracy, nie zawsze może liczyć na wynagrodzenie za czas choroby, jest to uzależnione od kilku warunków. Zatrudnionemu przez pierwsze 33 dni choroby w roku przysługuje prawo do wynagrodzenia chorobowego, wypłacanego ze środków pracodawcy. Natomiast od 34 dnia choroby należy mu się zasiłek chorobowy, który jest finansowany ze środków ZUS.

Okres wyczekiwania na zasiłek chorobowy

Prawo do zasiłku chorobowego lub wynagrodzenia chorobowego przysługuje pracownikowi po upływie 30 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego, czyli po upływie 30 dni od zatrudnienia. Jest to tak zwany okres wyczekiwania na zasiłek chorobowy. Do okresu wyczekiwania zalicza się poprzednie okresy ubezpieczenia chorobowego pod warunkiem, że przerwa między nimi nie przekroczyła 30 dni lub była spowodowana:

  • urlopem wychowawczym,
  • urlopem bezpłatnym,
  • odbywaniem czynnej służby wojskowej przez żołnierza niezawodowego.

Zasiłek chorobowy od pierwszego dnia zatrudnienia

Pracownik ma możliwość nabycia prawa do zasiłku chorobowego lub wynagrodzenia chorobowego od pierwszego dnia zatrudnienia, jeżeli pracownik:

  • jest absolwentem szkoły lub szkoły wyższej, który został objęty ubezpieczeniem chorobowym (lub przystąpił do tego ubezpieczenia) w ciągu 90 dni od dnia ukończenia szkoły lub uzyskania dyplomu ukończenia studiów wyższych,
  • stał się niezdolny do pracy na skutek wypadku w drodze do pracy lub z pracy (albo wypadku przy pracy, z tym że wówczas nie przysługuje wynagrodzenie chorobowe, tylko zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego),
  • podlega obowiązkowo ubezpieczeniu chorobowemu, który posiada wcześniejszy co najmniej 10-letni okres obowiązkowego ubezpieczenia chorobowego,
  • jest posłem lub senatorem, który przystąpił do ubezpieczenia chorobowego w ciągu 90 dni od ukończenia kadencji.

Do 10-letniego okresu ubezpieczenia chorobowego zalicza się wszystkie okresy obowiązkowego ubezpieczenia chorobowego, a także okresy obowiązkowego ubezpieczenia społecznego przypadające przed 1 stycznia 1999 r. bez względu na przerwy między nimi.

Podstawa wymiaru zasiłku chorobowego w pierwszym miesiącu zatrudnienia

Jeżeli niezdolność do pracy powstała przed upływem pierwszego miesiąca kalendarzowego pracy, jako podstawę wymiaru zasiłku chorobowego przyjmuje się:

  • wynagrodzenie miesięczne określone w umowie o pracę, jeżeli wynagrodzenie przysługuje w stałej miesięcznej wysokości,

  • wynagrodzenie, które pracownik osiągnąłby, gdyby przepracował pełny miesiąc kalendarzowy, jeżeli pracownik otrzymuje wynagrodzenie zmienne.

Ważne!

Jeżeli pracownik spełnia warunki do otrzymania zasiłku chorobowego, podstawę wymiaru świadczenia stanowi wynagrodzenie, które pracownik osiągnąłby, gdyby pracował przez pełny miesiąc kalendarzowy.

 

Ustaloną podstawę zasiłku chorobowego pomniejsza się o 13,71% składek finansowanych przez ubezpieczonego. Wynagrodzenie chorobowe przysługuje w wysokości 80% obliczonej w powyższy sposób podstawy.